قبلا در مورد سریال جالب و جذاب «دوتا و نصفی» نوشته بودم. در اینجا یک قسمت کوتاه از اپیزود ۱۰ فصل دوم آن را که علاقه زیادی به آن دارم، نقل می‌کنم.
در این قسمت چارلی در حال ساخت آهنگ برای یک کارتون است که از روی یک کامیک‌بوک ساخته می‌شود و جیک که آن کامیک‌بوک را خوانده می‌خواهد به او کمک کند. او ابتدا یک آهنگ می‌سازد که الن هم آن را تائید می‌کند ولی جیک می‌گوید که این آهنگ هیچ ربطی به داستان ندارد. سپس با کمک جیک یک آهنگ تازه می‌سازند ولی این‌بار الن به آن علاقه‌ای نشان نمی‌دهد که همین موضوع باعث می‌شود چارلی اطمینان حاصل کند که حتما آهنگ خوبی ساخته که الن آن را دوست ندارد! اما در پایان همان آهنگ اولیه که به زیاد به موضوع داستان ربط نداشت انتخاب می‌شود، چرا که سازندگان کارتون آن را بیشتر پسندیده بودند.
در زمانی که چارلی داشت کامیک‌بوک را می‌خواند، جیک به سراغش می‌آید و گفتگوی جالبی شکل می‌گیرد:



جیک: داری چیکار می‌کنی؟
چارلی (در حالی که دارد کامیک‌بوک می‌خواند): کار می‌کنم.
جیک: چطور میشه فهمید که داری استراحت می‌کنی؟
چارلی: این چیزیه که وقتی بزرگ بشی می‌فهمی، دوست کوچولوی من؛ هیچ‌وقت نباید استراحت کنی.